Δευτέρα 4 Μαρτίου 2019

MX-5 10th Anniversary # DIY Splitter & Carbon Wing


Η εμπειρία στις Σέρρες με την δανεική αεροτομή ήταν καθοριστική για να με κάνει να ασχοληθώ με την αεροδυναμική βελτίωση του Miata. Είναι μια αλλαγή με καλή σχέση κόστους-απόδοσης για όποιον ενδιαφέρεται για την απόλυτη ταχύτητα ενώ το θεωρώ περιττό ή ακόμα και λάθος για κάποιον που δίνει βάση στην pure οδηγική αίσθηση και βελτίωση. Και αν με ρωτήσετε σε ποια από τις δύο αυτές κατηγορίες ανήκω θα σας πώ...και στις δύο, ειδικά μετά την εμπλοκή μου στο πρωτάθλημα του HTTC.!



Και βέβαια, όπως και σε κάθε άλλη βελτίωση, δεν αρκεί απλά να βάλεις πράγματα στο αμάξι αλλά χρειάζεται και το ανάλογο fine tuning για να βρεθεί η μαγική λέξη που λέγεται "ισσοροπία".! Στην δοκιμή των Σερρών, δηλαδή με την πίσω αεροτομή μόνο, το αυτοκίνητο ήταν μεν πιο γρήγορο αλλά είχε έντονη υποστροφή και έχανε αρκετό χρόνο σε σχέση με αυτό που θα μπορούσε να κάνει αν ήταν σωστά στημένο. Το κρατάμε αυτό στο μυαλό μας κυρίως για τις επόμενες επισκέψεις στην πίστα όπου θα χρειαστεί να δούμε την συμπεριφορά του αυτοκινήτου και να κάνουμε τις απαραίτητες αλλαγές.

Το δικό μας "Aero Pack #1" σε Empty Pocket specs  αποτελείται από ενα DIY splitter και από μια πίσω αεροτομή. Ας πάρουμε τα πράγματα με την σειρά τους λοιπόν. Επίσκεψη στο praktiker και αγορά ενός κομματιού κόντρα πλακέ θαλάσσης πάχους 8mm. To ιδανικό υλικό για το splitter είναι μεγάλη συζήτηση και υπάρχουν αρκετές επιλογές, εμείς όμως αρχικά θέλουμε ένα υλικό φθηνό και εύκολο στην επεξεργασία, ώστε να μας βοηθήσει να φτιάξουμε και το αλουμινένιο πλαίσιο που θα το στηρίζει.



Μετά από συζήτηση επί του θέματος σε chat με Μιατάκηδες, ο Νίκος (που δεν γνωριζόμασταν μέχρι τότε) αμέσως προσφέρθηκε να με βοηθήσει για να πάρουμε μέτρα και να κόψουμε το ξύλο. Ήρθε λοιπόν, πήραμε τα μέτρα, σημαδέψαμε το ξύλο και το κόψαμε σε ένα αρχικό σχήμα έχοντας σαν σταθερό σημείο δύο έτοιμες M6 βίδες που πιάνουν στην γέφυρα.






Αφού τελείωσε η δουλειά πήγαμε και μια βόλτα με το ΠΑΝΕΜΟΡΦΟ NBfl του Νίκου όπου βγάλαμε και μερικές φωτογραφίες.







Αφού κόπηκε το βασικό σχήμα του spliter με τελικές διαστάσεις 170x93 ξεκίνησε η κατασκευή του σκελετού από αλουμίνιο 2x2 πάχους 2mm. Λίγη γεωμετρία πάνω στο ξύλο, λίγος τροχός, λίγο δράπανο και σιγά σιγά η βάση του σκελετού πήρε μορφή. Για να αποκτήσει κυκλικό σχήμα ήθελε κόψιμο με τον τροχό, στράβωμα και υπομονή. Κατέληξε κάπως έτσι.





Στην συνέχεια η δράση μεταφέρθηκε στην μυστική γιάφκα των Empty Pocket time attack μηχανημάτων που ετοιμάζονται εδώ και αρκετό καιρό, όπου ο Βασίλης με βοήθησε με τις κολλήσεις του αλουμινίου και το στερέωμα του πλαισίου στο σασί του αυτοκινήτου. 






Φτιάξαμε δύο θέσεις, μία για καθημερινή μετακίνηση με 9,5 εκατοστά απόσταση από το έδαφος και μια για πίστα με απόσταση 6,5 εκατοστά από το έδαφος.








Στις τρύπες περάστηκαν πριτσίνια με σπείρωμα εσωτερικά ώστε να μπορώ να βάζω και να βγάζω το splitter εύκολα σηκώνοντας λίγο το αυτοκίνητο.




Ενώ το ξύλινο splitter ήταν έτοιμο για να το περάσω fiberglass εξωτερικά, βρήκα σε καλή τιμή ένα ρετάλι etalbond στις διαστάσεις που ήθελα οπότε αποφάσισα να χρησιμοποιήσω αυτό.


Το etalbond αποτελείται από δύο λεπτά φύλα αλουμινίου εξωτερικά με πολυαιθυλένιο στην μέση. Είναι λίγο πιό βαρύ από το κόντρα πλακέ αλλά είναι αδιάβροχο, ανθεκτικό, σχετικά άκαμπτο και έτοιμο βαμμένο μαύρο από το εργοστάσιο. Το ρετάλι αυτό βρέθηκε από τα υλικά του νέου γηπέδου της ΑΕΚ οπότε έχει και συναισθηματική αξία. Splitter με συναισθηματική αξία, ναι, το ακούσατε και αυτό.! :)
Επίσης για το air dam μεταξύ etalbond και προφυλακτήρα την λύση έδωσε μια πλαστική γωνία από το Leroy Merlin.



Οι βάσεις στο αμάξι τελικά κάθονται κάπως έτσι.



Στο μεταξύ έφτασε και η αεροτομή που είχα παραγγείλει από Αγγλία. Πρόκειται για την Carbontrenz Type10, φτιαγμένη από ανθρακονήματα, με μήκος 1.60 και πλάτος 28 εκατοστά. Οι διαστάσεις αυτές είναι αρκετά καλές για το Miata και η συγκεκριμένη αεροτομή έχει καλό αεροδυναμικά σχήμα και πολύ χαμηλό βάρος. Υπάρχουν και κάποια κατασκευαστικά προβλήματα δηλαδή οι βάσεις δεν είναι τέλεια ευθυγραμμισμένες και το σπείρωμα ενός end plate είναι σε λάθος γωνία, αλλά σε σχέση με την σχετικά χαμηλή τιμή της στα 400 ευρώ έχει καλό value for money. Μαζί με την αεροτομή ήρθαν και οι βάσεις.




Βρήκα και ένα δεύτερο πορτμπαγκάζ, σχεδόν χορηγία του φίλου Γιώργου από την Κρήτη, για να έχω εκεί την αεροτομή και να την βάζω μόνο όταν θέλω. Όταν πήγα να δω πώς κάθεται η αεροτομή συνειδητοποίησα οτι μου είχε ξεφύγει μια λεπτομέρεια..οι βάσεις του φτερού απέχουν 110 εκατοστά ενώ το πορτμπαγκάζ έχει πλάτος 103.!



Η λύση των billet βάσεων από μηχανουργείο ξέφευγε σε κόστος οπότε καταφύγαμε και πάλι στην Enpty Pocket DIY λύση. Θα δούμε πώς θα δουλέψει και θα το βελτιώσουμε όπου χρειαστεί στην συνέχεια.





Μια αλουμινένια γωνία 5x5 πάχους 5mm έδωσε ύψος και έβγαλε τις βάσεις του κίτ πιό έξω και στην συνέχεια με χαρτόνι προσπαθήσαμε να φτιάξουμε τις βάσεις που βιδώνουν στην αεροτομή και ρυθμίζουν και την γωνία της.





Οι βάσεις αυτές είναι επίσης από 5mm αλουμίνιο. Και πάλι μετά από αρκετό κόψιμο, τρίψιμο, τρύπημα και βάψιμο φτάσαμε σε αυτό το αποτέλεσμα.



Με λίγη ακόμα δουλίτσα θα γίνουν ακόμα καλύτερες αλλά ο χρόνος για τον επόμενο αγώνα του HTTC πιέζει οπότε αρχικά θα τοποθετηθούν έτσι. Πέμπτη βράδυ καταφέραμε να τοποθετήσουμε όλα τα εξαρτήματα στο αυτοκίνητο ώστε την Παρασκευή να πάμε στην πίστα για δοκιμές και τεχνικό έλεγχο. 



Εντυπώσεις για το πώς δούλεψαν όλα αυτά θα γράψω στο επόμενο άρθρο, μαζί με το report από τον αγώνα.! 

Stay tuned..!!

Δευτέρα 28 Ιανουαρίου 2019

MX-5 10th Anniversary # Megara Circuit # 1.11.06


Trackday στα Μέγαρα μετά από αρκετό καιρό, με (σχετικά) στεγνή πίστα και πολύ καλό καιρό για το 2ο HTTC Trackday του 2019. Εδώ και αρκετό καιρό ήθελα να οδηγήσω τα Μέγαρα στεγνά για να δώ τι κάνει το αμάξι με τις τελευταίες αλλαγές και πρίν τις επόμενες που έχουν ήδη δρομολογηθεί. Η πίστα για ακόμα μια φορά είχε γεμίσει όμορφες συμμετοχές από όλες τις κατηγορίες, από τις οποίες θα δείτε και μερικές φωτογραφίες στο τέλος του άρθρου. Ο καιρός ήταν ιδανικός όμως η πίστα μετά την λασποβροχή των προηγούμενων ημερών γλίστραγε πολύ και δέν έβγαλε ποτέ grip.


Στα πρώτα δύο sessions η Κ6 είχε αρκετά νερά οπότε έχανα πολύ χρόνο εκεί, επίσης το αμάξι είχε έντονο πρόβλημα ελκτικής πρόσφυσης στις εξόδους των στροφών. Τα λάστιχα δεν πάταγαν και το εργοστασιακό Torsen άφηνε τον εσωτερικό τροχό να σπινάρει. Ακολούθησα την συμβουλή του Γιώργου και αποσύνδεσα την πίσω αντιστρεπτική αρχικά, με την βοήθεια του αρχιμηχανικού Στέλιου. 


Το πρόβλημα μειώθηκε αισθητά και σε συνδυασμό με το μαλάκωμα των πίσω αμορτισέρ κατά 3 κλίκ (22 κλίκ μπροστά, 14 πίσω) το αμάξι άρχισε να πατάει πολύ καλύτερα στην πίστα.


Στο τελευταίο session κινήθηκα σταθερά στο χαμηλό 11 με νέο Best Lap στον τελευταίο γύρο 1.11.06.!! Απολαύστε το βίντεο :


Το πέρασμα στην Κ3 πλέον είναι πολύ γρήγορο, το αμάξι κρατάει αρκετή ταχύτητα στην Κ5 και τα φρένα είναι σίγουρα και ακούραστα για οριακό πάτημα στην είσοδο της Κ6 αυξάνοντας και την τελική στα 155-156χλμ. Χρειάζεται ακόμα αρκετή δουλειά για να γίνει fine tuning στο στήσιμο αλλά πλέον έχω καταλάβει τι πρέπει να κάνω. Σε αυτό το σημείο θα ήταν πολύ χρήσιμο και ένα καλύτερο διαφορικό όμως αυτή είναι μια αλλαγή με μεγάλο κόστος και θα πρέπει να περιμένει λίγο περισσότερο.


Trackday βέβαια δε σημαίνει μόνο lap times και τηλεμετρίες, σημαίνει και καλή παρέα, οφθαλμόλουτρο ωραίων αυτοκινήτων αλλά και πολύ δράση μέσα στην πίστα.! Πάμε να δούμε πώς τα πήγε το Empty Pocket Crew το οποίο έδωσε δυναμικό παρόν με πολλές και καλές συμμετοχές.!


Ο Μιχάλης δεν έλειψε από την πίστα και ήρθε να πιέσει το MR2 χωρίς αεροτομή αυτή τη φορά. Έκανε αρκετούς γύρους με το ακούραστο Κ20 και αγόρασε και ένα οικόπεδο στο πέταλο της Κ9 με πολύ ωραία θέα.


Μπράβο Μιχάλη, πολύ καλή επιλογή.!


Την πρώτη του επαφή με την πίστα είχε ο Γιώργος με το λευκό MR2 (συλλεκτικό, ακόμα με 1ΖΖ μοτέρ) ο οποίος πήγε πολύ καλά για πρώτη φορά,κατέβηκε μέχρι το 1.15.8 και ήδη ψάχνεται για τις πρώτες βελτιώσεις.



Επιστροφή στη δράση μετά από πολύ καιρό και για τον Ηλία με το S2k. Δύο sessions ηταν αρκετά για να γράψει ψηλό 10ρι με το σχεδόν εργοστασιακό Honda..! Δικαιολόγησε έμπρακτα το παρατσούκλι του "Το Τιμόνι".


Ο Μιχάλης ήρθε για λίγα sessions με το ΠΑΝΕΜΟΡΦΟ λευκό S2000.




Ο Δημήτρης με το 2ΖΖ δεν έλειψε ούτε αυτή τη φορά και έκανε πολλούς απροβλημάτιστους και γρήγορους γύρους. Αυτή τη φορά το πήρε απόφαση, τέλος τα εργοστασιακά τακάκια, θα βάλει EBC Yellow για να κάνει χαμηλά 8ρια.!


Ο Κωνσταντίνος με το LFX Miata και την υποστήριξη από την ομάδα της PB Motorsport έγραψε ένα εντυπωσιακό 1.05.8 με 17ρια σλίκ ελαστικά και θα κατέβαινε αρκετά ακόμα αφού χρειάστηκε να σταματήσει πρίν συνηθήσει την αυξημένη πρόσφυση, λόγω ταλαιπωρημένου συμπλέκτη. Θα έχει μεγάλο ενδιαφέρον να ξαναδούμε το Monster Miata σε δράση, το οποίο είμαι σίγουρος οτι μπορεί να κάνει τον ίδιο χρόνο με ημισλίκ ελαστικά και γύρο στο 1.04 με σλίκ.


Ακόμα ένα Monster Miata βρέθηκε στην πίστα την ίδια μέρα, το εντυπωσιακό turbo NBfl του Γιώργου που ετοιμάζεται και για trackday στην πίστα των Σερρών σε λίγες μέρες.



Μεγάλη νίκη των Mx5 με 8 συμμετοχές έναντι των Mr2 με μόλις 7. Για να δούμε..θα ανακάμψουν τα κεντρομήχανα ή θα εδραιωθεί η κυριαρχία των Mx5 στα trackdays.?








Οκ, εκτός από τα αγαπημένα μας roadsters υπήρχαν και άλλα πολύ όμορφα αυτοκίνητα στην πίστα. Το πράσινο έκανε 1.02 αλλά σύντομα θα το δούμε να κάνει αρκετά παρακάτω....





















Είδαμε να γίνονται και κάποιες εργασίες δίπλα από την πίστα αλλά ακόμα δεν έχουμε πληροφορίες για το τί ακριβώς φτιάχνεται. Σε κάθε περίπτωση είναι ευχάριστο να βλέπουμε βελτίωση των υποδομών και για να μην ξεχνιόμαστε, περιμένουμε με ανυπομονησία την ολοκλήρωση και παράδοση στο κοινό του νέου κομματιού της πίστας που ήδη έχει στρωθεί με άσφαλτο εδώ και καιρό.!


Συγχαρητήρια στην ομάδα του HTTC λοιπόν για ένα ακόμα όμορφο trackday. Τα λέμε στο επόμενο.!