7th HTTC Trackday # Πίστα Μεγάρων

Πρώτη επίσκεψη στην πίστα με την BC, χωρίς πολλές απαιτήσεις μιας και λείπουν σημαντικά κομμάτια του παζλ όπως λάστιχα και φρένα. Παρ'όλα αυτά σκοπός είναι να οδηγάμε και όχι απλά να φτιάχνουμε οπότε it is what it is που λένε και στο χωριό μου.

Το αυτοκίνητο είχε δείξει καλά δείγματα στο βουνό αλλά η πίστα είναι κάτι τελείως διαφορετικό. Με πιέσεις 28psi κρύα εμπρός πίσω και την ανάρτηση στα 15κλίκ επίσης μπροστά και πίσω μπήκαμε στο πρώτο μεσημεριανό session. Ο pskarm είχε ήδη μπεί με το Mr2 και μας πληροφόρησε οτι η πίστα δεν είναι σε καθόλου καλή κατάσταση κάτι που διαπιστώσαμε και εμείς αμέσως μετά. Η πίστα γλίστραγε πολύ και τα λάστιχα ακόμα και σε θερμοκρασία λειτουργίας δεν έβγαζαν πρόσφυση. Ακόμα και στα φρένα είχα 0,1G λιγότερη επιβράδυνση σε Κ1 και Κ6.

Στο δεύτερο session είχα και την πρώτη μικρή έξοδο στην Κ5 από υπερδιόρθωση σε ξεκόλλημα με 3η αλλά χωρίς κανένα πρόβλημα ευτυχώς.

Στο τελευταίο session και με λίγα πλέον αυτοκίνητα στην πίστα αποφάσισα να το διασκεδάσω λίγο, γλιστρώντας λίγο παραπάνω με μικρές γωνίες όμως για να παραμείνω στα όρια των κανονισμών του trackday, του οποίου παρεπιπτόντως οι διοργανωτές έκαναν πολύ καλή δουλειά.!

Στην επόμενη επίσκεψη θα έχω σίγουρα φρέσκα λάστιχα και ίσως λιγότερο υπερστροφική ευθυγράμμιση ώστε να πατήσει σωστά το αυτοκίνητο και να κινηθεί σε γρηγορότερους ρυθμούς.

Παρέα με την μπλέ σαύρα ήταν ακόμα δύο μάχιμα Miata. Το πρώτο είναι ενα πανέμορφο period correct NA6, όμορφα στημένο και πλέον με τετραπετάλουδο μοτέρ με Toyota 4age χωνιά σε custom πολλαπλή, Megasquirt άγραφο και πολλές άλλες λεπτομέρειες. Θέλει ακόμα λίγο ψάξιμο με θερμοκρασίες, ρύθμισμα και μετάδοση αλλά ο ιδιοκτήτης είναι μερακλής και σύντομα θα είναι 100% ετοιμοπόλεμο.

Τέλος, ο παλιός γνώριμος της πίστας των Μεγάρων από εποχές trackmiata.gr, ο Βαγγέλης από Χαλκίδα με το 1.8 ΝΒFl του, με ήπιες επεμβάσεις στοχευμένες για χρήση δρόμου κυρίως που ήρθε να γράψει γύρους μετά από αρκετά χρόνια και το ευχαριστήθηκε αρκετά.

Τον πέτυχα στο cool down lap και αποφάσισα να τον ακολουθήσω για λίγους γύρους. Δυστυχώς σε εκείνο το session είδαμε και ενα WRX να σπάει ενώ πρίν έγραφε πολύ ωραίους γύρους.

Driving Diaries # BC Shakedown και ευθυγράμμιση.

Μετά την τοποθέτηση της ανάρτησης έγιναν και οι πρώτες αναγνωριστικές βόλτες για να πάρουμε το feeling. Στο δρόμο μέχρι να φτάσουμε στις ορεινές διαδρομές η ανάρτηση δεν κοπανάει όσο θα περίμενε κανείς με 10/8 ελατήριο. Δεν θα την έλεγα άνετη βέβαια αλλά είναι ανεκτή ακόμα και για ταξίδι.

Δυστυχώς ο Σπέγγος δεν ηταν διαθέσιμος για να κάνουμε corner weighting και αρκέστηκα σε μια απλή ευθυγράμμιση σε πρώτη φάση όπως φαίνεται παρακάτω :

Ίσως λίγο παραπάνω aggresive θεωρητικά σε σχέση με αυτά που προτείνουν οι διάφοροι βελτιωτές αλλά την έκανα δοκιμαστικά για αρχή, έτσι και αλλιώς το θέμα στησίματος ανάρτησης και ευθυγράμμισης είναι μεγάλο κεφάλαιο και θέλει ψάξιμο. Τα παραπάνω με ύψος 11cm μπροστά και 11,5cm πίσω μετρημένο στα σημεία που πιάνει ο γρύλος.

Η οδηγική αίσθηση έχει μεταμορφωθεί. Πλέον οι αντιδράσεις είναι άμεσες σε κάθε κίνηση του τιμονιού, δεν υπάρχουν περιττές κινήσεις του πλαισίου και μπορείς να σημαδεύεις με ακρίβεια την κορυφή της στροφής. Η ισορροπία της πρόσφυσης στους δυο άξονες ήταν όπως την ήθελα δηλαδή ελεγχόμενα υπερστροφική. Το 8ρι ελατήριο πίσω και η απόκλιση μπροστά το έκαναν εντυπωσιακά στριφτερό στα κλειστά κομμάτια ενώ στα πατημένα θέλει χειρουργικές κινήσεις, σε καμία περίπτωση όμως δεν θα αντιδράσει περίεργα ή επικίνδυνα. Όλα τα παραπάνω με χρήση εντελώς φθαρμένων Toyo R888 τα οποία είναι ότι χειρότερο σε συνδυασμό με το σκληρό setup της ανάρτησης. Με φρέσκα ελαστικά τα πράγματα θα είναι πολύ καλύτερα.

Η ρύθμιση σκληρότητας από το εργοστάσιο ήταν στο 20/30 μπροστά και 21/30 πίσω. Όταν το μαλάκωσα στο 10/30 μπροστά και 8/30 πίσω η διαφορά ήταν αισθητή το οποίο σημαίνει ότι η ανάρτηση ακούει στις ρυθμίσεις αλλά το ήθελα πιό υπερστροφικό οπότε για εμένα μάλλον δουλεύει καλύτερα με λίγο σκληρότερη ρύθμιση στον πίσω άξονα.

Σύντομα θα γίνει και μια επίσκεψη στην πίστα να δούμε και εκεί πώς συμπεριφέρεται και πώς αντιδρά στις ρυθμίσεις. Το σίγουρο είναι οτι το αυτοκίνητο είναι πολύ ενδιαφέρον οδηγικά και σου δίνει την σιγουριά να πιέσεις χωρίς να θέλει να σε σκοτώσει.

Driving Diarιes # Στην Πάρνηθα με τα κεντρομήχανα.

Καθημερινή απόγευμα, πέντε μάχιμα κεντρομήχανα και φυσικά η Miatάρα, ανάβαση Πάρνηθας μέχρι την κορυφή και μετά ρακόμελα στο καταφύγιο και συζητήσεις με petrolhead περιεχόμενο...ωραία πράγματα.!

Έγινε και η πρώτη δοκιμή με την νέα ανάρτηση με πολύ καλές εντυπώσεις αλλά θα έχω καλύτερη εικόνα μόλις γίνει και η ευθυγράμμιση.

MX5 10th Anniversary : BC BR TypeRS Custom Suspension

Η ώρα της ανάρτησης επιτέλους ήρθε για την μπλέ σαύρα. Καλή η εργοστασιακή Bilstein για χρήση δρόμου αλλά μέσα στην πίστα τα έβρισκε σκούρα με αργές αντιδράσεις, πολύ κλίση στις στροφές, βουτήγματα στα φρένα και λίγο νευρική συμπεριφορά στα πατημένα κομμάτια.
Το ζητούμενο ήταν μια ανάρτηση Monotube, με ρυθμιζόμενο compression-rebound, ξεχωριστή ρύθμιση προφόρτισης, δυνατότητα επισκευής στην Ελλάδα και επίσης δυνατότητα βαλβιδώματος σε συνάρτηση με τα spring rates που θέλαμε, τα οποία στην περίπτωσή μας είναι 10Kgr/mm μπροστά και 8Kgr/mm πίσω. Σίγουρα το ελατήριο είναι κάτι που αλλάζει σε περίπτωση που δεν δουλέψει σωστά όμως επιλέξαμε αυτά τα χαρακτηριστικά έπειτα από αρκετό ψάξιμο σε ξένα και ελληνικά forums και συζητήσεις με ιδιοκτήτες που κάνουν αντίστοιχη χρήση.
Στο τέλος λοιπόν καταλήξαμε στην επιλογή της BC, στην έκδοση RS δηλαδή χωρίς pillowbal top mounts αλλά με custom βαλβίδωμα και τα ελατήρια που θέλαμε.

Μαζί με την ανάρτηση πήραμε και δυο φρέσκα μπαλάκια των εμπρός κάτω ψαλιδιών για να αντικαταστήσουμε τα αρκετά φθαρμένα εργοστασιακά.

Ξεκινώντας από τον πίσω άξονα σηκώνουμε το αυτοκίνητο σε τρίποδα, αφαιρούμε ρόδες και ξεκινάμε αφαιρώντας τις επενδύσεις στο χώρο αποσκευών καθώς και την μεταλλική προστασία των σωλήνων του τεπόζιτου. Για να μην λύσουμε την αντιστρεπτική, πρώτα αφαιρούμε και τα δύο εργοστασιακά αμορτισέρ πριν αρχίσουμε να τοποθετούμε τα νέα.

Λύνουμε τις βίδες των top mount μέσα από το χώρο αποσκευών.

Λύνουμε την βίδα στήριξης του αμορτισέρ στο κάτω ψαλίδι και την βίδα στερέωσης της πλύμνης στο πάνω ψαλίδι. Πιέζοντας ελαφρώς το άκρο πρός τα κάτω αφαιρούμε το αμορτισέρ. Προσοχή να μην τραβήξουμε πολύ έξω το ημιαξόνιο και χάσουμε βαλβολίνες από το διαφορικό.

Τοποθετούμε τα νέα αμορτισέρ με την αντίστροφη διαδικασία. Για να σφίξουμε την βίδα συγκράτησης της πλύμνης από το πάνω ψαλίδι θα πρέπει πρώτα να έχουμε σηκώσει το ψαλίδι με εναν γρύλο μέχρι το σημείο που πλέον το αμορτισέρ έχει φορτιστεί πλήρως από το βάρος του αυτοκινήτου έτσι ώστε το σινεμπλόκ να σφίξει στο σημείο που κάθεται στατικά το αυτοκίνητο.

Συνεχίζοντας με το εμπρός μέρος, εκτός από αλλαγή των αμορτισέρ θέλαμε να αλλάξουμε και τα μπαλάκια των κάτω ψαλιδιών τα οποία ήταν φθαρμένα αρκετά. Ξεκινάμε από την αφαίρεση της πλαστικής ποδιάς η οποία θα μας ενοχλεί στην συνέχεια.

Αποσυνδέουμε την αντιστρεπτική από την μία πλευρά.

Αφαιρούμε τις βίδες συγκράτησης του αμορτισέρ στο κάτω ψαλίδι και τα δύο παξιμάδια των top mount.

Αφαιρούμε τις βάσεις στήριξης του καλώδιου ABS στο πλαίσιο και στο αμορτισέρ.

Στη συνέχεια αφαιρούμε την περαστή βίδα στερέωσης του πάνω ψαλιδιού στο πλαίσιο.Αφού βγάλουμε το παξιμάδι τραβάμε την βίδα πρός τα μπροστά με το χέρι ή με έναν κάβουρα μέχρι να ελευθερωθεί το ψαλίδι.

Και πάλι με πίεση πρός τα κάτω στο άκρο αφαιρούμε το αμορτισέρ. Σειρά έχει η αλλαγή στα μπαλάκια ή όπως το λένε και στο χωριό μου lower ball joint. :-)

Ξεκινάμε από τα εύκολα αφαιρώντας την περαστή βίδα με το παξιμάδι και την βίδα που υπάρχει κάτω από το σημείο στήριξης του αμορτισέρ.

Στη συνέχεια αφαιρούμε την ασφάλεια και το παξιμάδι στο σημείο στήριξης στην πλύμνη. Κάποιοι κατάφεραν να το βγάλουν χτυπώντας με σφυρί, είτε κατευθείαν στην βίδα είτε πάνω στην πλύμνη. Εμείς μετά από 2 ώρες κοπανήματος τα παρατήσαμε και πήραμε το σωστό εργαλείο.!

Με τον εξολκέα τα παλιά μπαλάκια βγήκαν σχετικά γρήγορα.

Αντίστροφα η διαδικασία, σφίξιμο του ψαλιδιού με συμπιεσμένη την ανάρτηση χρησιμοποιώντας έναν γρύλο, τοποθέτηση ποδιάς, διπλό τσεκάρισμα σε βίδες και είμαστε έτοιμοι.!

Αρχικά το αυτοκίνητο έκατσε στο ύψος που φαίνεται παραπάνω. Slammed, hellaflush, lowlife και λοιπές αηδίες...γρήγορα σήκωμα και ρύθμιση ύψους.! Το αφήσαμε στα 11cm μπροστά και 11,5cm πίσω μετρημένο στα σημεία που πιάνει ο γρύλος. Χαμήλωσε δηλαδή 3cm μπροστά και 3,5 πίσω διατηρώντας λίγο rake.

Σύντομα θα γράψω εντυπώσεις, μόλις γράψω μερικά "σωστά" χιλιόμετρα με την ανάρτηση και κάνω και μια ευθυγράμμιση.!

Wash it - Wax it - Drive it.!

Η διαδικασία του πλυσίματος για πολλούς είναι μια ξεχωριστή τελετουργία, σε φέρνει πιο κοντά στο αυτοκίνητο, στην κάθε του καμπύλη και σχεδιαστική λεπτομέρεια. Το δε αίσθημα στο τέλος που το βλέπεις αστραφτερό, πεντακάθαρο και δε μπορείς να πάρεις το βλέμμα σου από πάνω του ..!

Το πλύσιμο μπορεί να γίνει με διάφορους τρόπους, ανάλογα με τα μέσα και την όρεξη που έχει ο καθένας. Πολλές φορές όμως μπορεί αντί να κάνουμε καλό μπορεί να προξενήσουμε φθορά στην βαφή, η οποία ήδη επιβαρύνεται από το περιβάλλον και την κίνηση στους δρόμους. Για την προστασία της βαφής λοιπόν χρησιμοποιώ συγκεκριμένα προιόντα σε κάθε πλύσιμο και κάθε 6 μήνες φρεσκάρω το βερνίκι με καθαρισμό, γυάλισμα και αδιαβροχοποίηση.

Η διαδικασία ξεκινάει με ένα τυπικό πλύσιμο στο οποίο μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε δυνατό σαπούνι για να αφαιρέσουμε και ότι έχει μείνει από το κερί. Μετά το τυπικό αυτό πλύσιμο πρέπει να αφαιρέσουμε από την επιφάνεια του χρώματος όλες τις επικαθίσεις από το περιβάλλον, φρενόσκονη, έντομα κτλ. Για τον λόγο αυτό ψεκάζουμε το χρώμα με το Iron Remover, το οποίο έχει ουδέτερο ph οπότε δεν βλάπτει αλλά κάνει χημική αντίδραση με οτιδήποτε μεταλλικό έχει κολλήσει στο βερνίκι και το διασπά βγάζοντας ένα χαρακτηριστικό μώβ χρώμα. Με νερό φεύγει το Iron remover και περνάμε στην διαδικασία του πηλού. Ο πηλός κάνει εντυπωσιακή δουλειά ειδικά αν δεν έχει εφαρμοστεί ποτέ στο χρώμα όπως φάνηκε στην περίπτωση του ΜΧ5. Για την εφαρμογή του πηλού χρησιμοποιούμε ειδικό spray αλλά και με σαπουνάδα κάνουμε την δουλειά μια χαρά.

Αφού προετοιμάσουμε το βερνίκι με τον παραπάνω τρόπο και στεγνώσουμε καλά το αυτοκίνητο ακόμα και στα δύσκολα σημεία, περνάμε στη διαδικασία γυαλίσματος, δηλαδή φρεσκάρισμα στο ταλαιπωρημένο βερνίκι. Για την διαδικασία αυτή ιδανικά χρησιμοποιούμε ειδικούς αλοιφαδόρους, σφουγγαράκια και αλοιφές που από μόνα τους είναι μια επιστήμη αλλά στην περίπτωσή μας θα κάνουμε την δουλειά με το χέρι. Άλλωστε αν κανείς επιλέξει να αγοράσει τριβείο και όλο τον εξοπλισμό πρέπει να το ψάξει αρκετά γιατί είναι εύκολο να προξενήσει ζημιά, ενώ με το χέρι η διαδικασία είναι αρκετά ασφαλής. Για το γυάλισμα χρησιμοποιούμε την αλοιφή γυαλίσματος της AutoGlym, την οποία περνάμε στο αυτοκίνητο με ένα μαλακό σφουγγάρι αλοιφαδόρου το οποίο με βόλεψε αρκετά στο πιάσιμο και στον τρόπο που απλώνει την αλοιφή. Η διαδικασία αυτή θέλει μέτρια προς αρκετή πίεση και συνήθως κάνω δύο περάσματα σε κάθε σημείο. Αφού στεγνώσει αφαιρούμε με καθαρό πανάκι μικροινών. Καλό θα είναι να μονώσουμε τα πλαστικά για να μην πάει εκεί η αλοιφή και αφήσει λευκά στίγματα.

Το χρώμα έχει ήδη αρχίσει να φαίνεται πολύ πιό φρέσκο και το επόμενο βήμα είναι η προστασία του γυαλίσματος από το περιβάλλον με την χρήση του αδιαβροχοποιητή. Το υλικό αυτό είναι σχεδόν σε υγρή μορφή και το εφαρμόζουμε πολύ εύκολα χρησιμοποιώντας τα βαμβάκια για ντεμακιγιάζ προσώπου. Σκοπός είναι να γίνει ομοιόμορφη εφαρμογή με κινήσεις σε κάθετες διευθύνσεις και όχι κυκλικές. Στο τέλος μένει μια θαμπάδα στο χρώμα την οποία αφαιρούμε εύκολα τρίβοντας με πανάκι μικροινών.

Στο σημείο αυτό το χρώμα μας είναι έτοιμο, φρεσκαρισμένο και προστατευμένο. Για τους επόμενους 6 μήνες δεν θα χρειαστεί τίποτα παραπάνω από πλύσιμο με σωστό σαπούνι. Προαιρετικά μπορείτε μετά από κάθε πλύσιμο να περνάτε ένα κερί Spray για έξτρα προστασία μετά το στέγνωμα. Επίσης καλό είναι να χρησιμοποιείτε καλής ποιότητας σφουγγάρι και πανάκια μικροινών. Οι μερακλήδες χρησιμοποιούν επίσης δύο κουβάδες στο πλύσιμο, έναν με σκέτο νερό για ξέβγαλμα του σφουγγαριού και έναν με σαπουνόνερο στον πάτο των οποίων βάζουν grit guards, εμείς βέβαια δεν έχουμε φτάσει σε αυτό το επίπεδο ακόμα.!

Για την προστασία των πλαστικών εξωτερικά, των λάστιχων στις πόρτες αλλά και του ταμπλό χρησιμοποιώ το gel της AutoGlym το οποίο κάνει πολύ καλή δουλειά με μόνο μειονέκτημα το ότι μαζεύει σκόνη μετά την εφαρμογή, όταν στεγνώσει όμως και μετά είναι οκ και επαναφέρει το υλικό σε άριστη κατάσταση χωρίς λευκά στίγματα και ξεθωριάσματα.

Τέλος, για την συντήρηση της κουκούλας βινυλίου στο ΜΧ5 δοκίμασα το Vinyl and Rubber Care, το οποίο έκανε εντυπωσιακή δουλειά στην ταλαιπωρημένη κουκούλα των 18 ετών επαναφέροντας το χρώμα και την γυαλάδα της.

Μετά το καθάρισμα επιβάλλεται μια όμορφη βόλτα και στάση για να θαυμάσουμε το αποτέλεσμα.!

MX5 10th Anniversary : Shifter Rebuild

Ένα από τα καλύτερα σημεία του Miata είναι η αίσθηση του επιλογέα του και ο τρόπος που κουμπώνουν οι ταχύτητες. Στην δική μου περίπτωση ο επιλογέας ήταν αρκετά ταλαιπωρημένος με αρκετό τζόγο και έπρεπε να γίνει ένα φρεσκάρισμα για να επανέλθει στην αρχική του κατάσταση.
Υπάρχουν διάφορα κιτάκια διαθέσιμα, εμείς επιλέξαμε ένα με OEM Mazda ανταλλακτικά το οποίο ήρθε απευθείας από Ιαπωνία.!

Ξεκινάμε αφαιρώντας την πλαστική κονσόλα πάνω από το τούνελ της μετάδοσης. Ξεβιδώνουμε τον λεβιέ.

Αφαιρούμε την βίδα που βρίσκεται κάτω από το τασάκι.

Τις δύο βίδες μέσα στον μεγάλο αποθηκευτικό χώρο.

Και τις δυο πλαινές βίδες αφού βγάλουμε τα πλαστικά καπάκια τους με ένα ίσιο κατσαβίδι.

Στη συνέχεια σηκώνουμε την κονσόλα και αποσυνδέουμε την φύσα των ηλεκτρικών παραθύρων.

Αμέσως βλέπουμε οτι το εξωτερικό λάστιχο είναι καμμένο και σκισμένο. Έτσι εξηγούνται οι μυρωδιές που πέρναγαν στην καμπίνα από το χώρο του μοτέρ.

Αφαιρούμε τις τέσσερεις 10mm βίδες και βγάζουμε το εξωτερικό λάστιχο. Το ίδιο κάνουμε και στο μικρό λάστιχο το οποίο σφραγίζει το turret.

Και αυτό το λάστιχο ήταν σκισμένο με αποτέλεσμα να μπαίνουν και σκόνες μέσα στο σασμάν.

Αφού βγάλουμε τις τρείς βίδες αφαιρούμε τον επιλογέα από το αμάξι.

Αφαιρούμε όλα τα λάστιχα και το πλαστικό καπάκι της μπίλιας στο κάτω μέρος και τον καθαρίζουμε καλά.

Η διαδικασία συναρμολόγησης είναι η αντίστροφη. Βάζουμε την μεταλλική ροδέλα στο λευκό πλαστικό και το περνάμε στο πάνω μέρος του σημείου στήριξης. Χρησιμοποιούμε λάδι για να λιπάνουμε τις επιφάνειες.

Στη συνέχεια λιπαίνουμε το πλαστικό καπάκι και το κουμπώνουμε πιέζοντας τον επιλογέα πάνω του.

Σε αυτή τη φάση περνάμε το μικρό λάστιχο μόνωσης στον επιλογέα με λίγο λάδι. Πρίν τοποθετήσουμε πίσω τον επιλογέα πρέπει να αφαιρέσουμε από το turret μια πλαστική και μια μεταλλική ροδέλα πάνω στην οποία κάθεται. Υπάρχουν δυο μεταλλικά πινάκια που δεν μας επιτρέπουν να βγάλουμε αυτές τις ροδέλες. Χρησιμοποιώντας εναν κάβουρα στην ακρη του οποίου βάζουμε κάτι για να μην τραυματίσουμε το πινάκι, πιέζουμε το πίσω προς τα έξω.

Θέλει λίγο επιμονή αυτή η δουλειά γιατί δεν βγαίνει εύκολα. Καθαρίζουμε το σημείο από τα παλιά λάδια και τοποθετούμε αντίστοιχα τις νέες ροδέλες.

Στη συνέχεια χτυπάμε το πινάκι για να μπεί ξανά μέσα και τοποθετούμε τον επιλογέα του οποίου όλες τις επιφάνειες έχουμε λιπάνει. Στο σημείο αυτό, σε κάποιες άλλες εκδόσεις ΜΧ5, χρειάζεται να ρουφήξουμε τα λάδια από το χώρο του turret και να προσθέσουμε νέα αλλά στο 6ρι δεν χρειάζεται κάτι τέτοιο. Τοποθετούμε τον επιλογέα και πατάμε τις πάνω ροδέλες να κάτσουν σωστά στο σασμάν.

Βιδώνουμε τις βίδες του μικρού και του μεγάλου μονωτικού λάστιχου και είμαστε έτοιμοι. Εμείς αλλάξαμε και λεβιεδάκι με ένα φρέσκο μιάς και το εργοστασιακό είχε φθαρεί.

Η διαφορά είναι αισθητή. Ελάχιστοι τζόγοι, πιό σαφές κούμπωμα και πλέον σωστά μονωμένη η καμπίνα και το κιβώτιο ταχυτήτων.Την πλαστική κονσόλα την επανατοποθετείτε...προαιρετικά.!

ΥΓ : Ενώ όλα λειτουργούσαν κανονικά παρατήρησα οτι ο επιλογέας είχε αποκτήσει μια κλίση προς τον συνοδηγό. Τελικά όπως ανακάλυψα τον είχα τοποθετήσει ανάποδα, έπρεπε να μπεί με την κίτρινη τελεία που φαίνεται στην φωτογραφία να είναι στο εμπρός μέρος.